fbpx
Menu

Personal: Mom and business, werkt dat wel?

“Dit gaat echt niet meer! en misschien moet ik de boel maar verkopen”, riep ik lichtelijk in paniek toen ik in januari de draad weer wilde oppakken. Gelukkig was ik mij er van bewust dat een dosis hormonen ervoor zorgde dat ik nog niet helemaal goed  kon nadenken. En anders herinnerden Maurits en Annika mij er wel aan dat deze uitspraken nogal ongenuanceerd waren.

Ik had het best even pittig. Door Merlijn zijn vroeggeboorte huilde hij heel erg veel. En was hij gevoelig voor prikkels. Dit betekende ook dat wij de opvang nog een paar maandjes uit wilden stellen. Van tevoren had ik bedacht om half januari weer volop aan de bak te gaan. In de praktijk betekende dit dat ik in de weekenden en ’s avonds werkte. Niet helemaal hoe ik het mij had voorgesteld. Het was en is zoeken naar een nieuwe balans.

Laat mij maar fulltime moeder zijn, dacht ik toen.

Mijn ambitie was weg
Maar nu we ruim 8 maanden verder zijn, zie ik het weer heel wat rooskleuriger in. Ik heb mijn inspiratie weer terug en ook mijn ambitie is terug van weggeweest. Want die was eerlijk gezegd een beetje zoek. Laat mij maar fulltime moeder zijn, dacht ik toen. Terwijl ik eigenlijk wel weet dat ik zoveel energie en vreugde uit mijn werk haal. Het is wel anders geworden, mijn ambities zijn er nog volop, maar de uitvoering duurt gewoon wat langer. Vroeger moest een idee direct uitgevoerd worden, nog liever gisteren dan vandaag. Nu schrijf ik het gewoon op mijn random ideeënlijst en komt er vanzelf een moment dat ik er mee aan de slag ga. Of niet.

Hoe doe ik het nu?
Het is nog steeds een beetje passen en meten, maar er komt steeds meer ritme in onze dagen. Maandag is mijn mamadag, dan knuffel en speel ik met Merlijn. Als hij slaapt doe ik wel wat kleine dingen zoals mailtjes beantwoorden en comments checken. Of ik doe dit ’s avonds. In eerste instantie ging Merlijn op dinsdag en donderdag naar de crèche. Sinds kort heb ik daar de woensdag aan toegevoegd, want ik het redde het niet met mijn werk. Eén dag daarvan reserveer ik voor mijn laptop, dat is de dag dat ik alle recepten uitwerk en de foto’s bewerk. De andere dagen zijn voor afspraken buiten de deur, andere  projecten en kookdagen. Tussen de bedrijven door houd ik social media bij, reageer ik op reacties en zorg ik voor een clean inbox. Vrijdag probeer ik vrij te houden om leuke dingen te doen. Met die extra dag opvang lukt het mij nu aardig. Nu kan ik ook echt weer vrij zijn in het weekend. Voor Annika geldt hetzelfde ritme, alleen is zij op maandag vrij en houdt zij op vrijdag alles in de gaten.

Dus ambities en een baby gaan wat mij betreft heel goed samen. Je moet alleen wel flexibel zijn, want een baby is geen robot. Als Merlijn op een dag niet wil slapen dan kan ik wel een streep door mijn agenda zetten. Dus ik probeer deze dagen nu gewoon vrij te houden en alleen te doen wat lukt. Eerst deed ik dat niet, dan had ik aan het begin van de dag allemaal plannen, om aan het einde van de dag compleet gestrest te zijn omdat niks was gelukt. Geen quality time met Merlijn en ook geen werk kunnen verzetten. Daar wordt niemand blij van.

Hoe doen jullie dat? Zijn jullie ambities veranderd? Laat het weten in de comments.

Volg mij en Annika ook op Instagram voor nog meer behind the scenes. Zien we jullie daar?

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Word MEMBER van Uit Pauline’s keuken en bewaar al je favoriete recepten en maak weekmenu’s in je persoonlijke account.

Meld je aan

Pauline houdt van goede koffie, koken (vooral lekker eten), lokale marktjes en verzamelt kookboeken. Haar hele dag staat in het teken van eten, ze raakt er niet over uitgepraat. Ze komt haar bed uit voor een lekker ontbijt (en koffie) en kan de hele dag nadenken over wat ze die avond gaat eten.

11 reacties

  • Marita
    25 juni 2018 om 23:34

    Hi Pauline, Wat fijn om zoveel herkenning te lezen! Onze zoon is begin februari ook bijna 6 weken te vroeg geboren en ook hij is huilerig etc. Sinds twee weken weer aan het werk, maar jeetje...moet nog even ‘onze’ draai vinden. Ook ik ben zzp’er en werk vanuit huis. Voor nu kiezen we er bewust voor dat hij thuis blijft ivm vele prikkels etc. Dat is fijn voor hem en mij, maar soms ook niet. Ik herken de friustratie van to do lijstjes die niet afkomen omdat hij vandaag iets meer aandacht nodig heeft. Een mooi leerproces....waar ik mijn draai nog moet vinden....ook qua ambitie😉 Nu even de knop om dat het op een ‘off-day’ toch ook wel heerlijk is om extra te knuffelen...dan werken we op een ander moment maar wat harder #mindset (nog lastig hoor😉!)

    Beantwoorden
  • Pauline
    27 juni 2018 om 15:15

    Lief dat je reageert. En fijn dat je herkenning vind in mijn artikel. Het laat wel even zien, wat het allerbelangrijkste is :)

    Beantwoorden
  • Ingrid
    25 juni 2018 om 20:57

    Wat goed dat je zo eerlijk bent. Heel herkenbaar ook. Eigen bedrijf en een baby die een valse start krijgt. En dan is het nog je eerste kindje ook. Al je verwachtingen moeten bijstellen, ritme vinden terwijl eigenlijk alles nog moet landen. Drie jaar geleden zat ik 6 weken met mijn eerste kindje in het ziekenhuis. Mijn motivatie om weer aan het werk te gaan was compleet verdwenen. Pas na een jaar merkte ik dat het terug kwam. Inmiddels ben ik in november voor de 2e keer mama geworden. (Liep 1 week op jullie voor) Ditmaal kon ik niet wachten om weer aan de slag te gaan. Mama worden is niet zomaar iets, vooral niet als je niet de start krijgt waar je op hoopt. Fijn dat je weer terug bent. In andere vorm maar he, je bent mama! En wat is nou belangrijker dan je eigen kindje?

    Beantwoorden
  • annemieke
    25 juni 2018 om 17:57

    Hoi Pauline en Annika Heel herkenbaar natuurlijk. Nu mijn dochter naar school gaat heb ik mijn werk volledig ingericht zodat ik haar kan brengen en halen van school. Dit betekent dat ik 5 dagen moet werken (tussen 9.30 en 13.30). Niet echt tijd voor mezelf maar ik vind het heel belangrijk om rust voor mijn dochter te creeren. Ze vaart hier wel bij en ik ook. Het is natuurlijk al een luxe dat ik het zo op mijn werk kan regelen. Groet Annemieke

    Beantwoorden
  • Pauline
    27 juni 2018 om 15:16

    Wat fijn dat je het zo kan regelen.

    Beantwoorden
  • Aafke Hofman
    25 juni 2018 om 14:01

    Hoi Pauline en Annika, Wat klinkt dat super herkenbaar met alles die moeders in mijn omgeving,die allemaal zo hard op zoek zijn naar die balans. En die soms zo hard toe zijn aan een rust moment. Stiekem denk ik dat we allemaal wel eens die rust missen. Nu heb ik mijn idealen gebundeld en wil ik iedereen dat rustmoment geven door je dag buiten te beginnen. In de natuur. Daarom maak ik elke dag tussen 8-11u op de mooiste groene plekjes in Den haag 100% zelfgemaakte gezonde ontbijtjes. Een mooie manier om en je dag in alle rust te beginnen. Door lekker te genieten van het moment. En van mijn plantaardig ontbijtje! Wie weet een idee voor die vrije dag. Op woensdag en zaterdag kunnen de kids zelfs lekker de speeltuin in, terwijl je zelf lekker zit. Hoewel Merlijn daar nog een beetje jong voor is :) Ik nodig jullie van harte uit voor een Buitenontbijtje! Voel je welkom! Liefs, Aafke

    Beantwoorden
  • Debby Versantvoort
    25 juni 2018 om 13:45

    Ik kan me nog goed herinneren toen onze dochter 3 maanden oud was en ik weer aan het werk ging, mijn man het idee had dat ik de kantjes ervan af had gelopen tijdens mijn verlof. Hij dacht als de kleine slaapt kan ik van alles doen. Hij trok dan ook vol goede moed zijn werkkleding aan op zaterdag ochtend als ik ging werken. (De andere dagen was ze bij de opvang) Dit heeft hij welgeteld 2 weken volgehouden en toen tot de conclusie gekomen dat hij beter van ons meisje kon gaan genieten. 😃 Nu is onze dame bijna 14 en hebben we onze ritmes vollegrond aan elkaar aangepast 😄 Alles komt vanzelf weer goed.

    Beantwoorden
  • Pauline
    27 juni 2018 om 15:18

    Hahaha dat is heel herkenbaar :)

    Beantwoorden
  • Brenda
    25 juni 2018 om 12:56

    Leuk om te lezen Pauline, ik heb hetzelfde ritme. Maandag vrij, werk ik tussendoor wel wat mailtjes weg en doe ik soms wat kan. Vrijdag is echt qualitytime met mijn moppie.

    Beantwoorden
  • Ilona
    25 juni 2018 om 12:15

    Ik heb zelf noch kinderen noch een eigen bedrijf maar kan me je reactie best wel voorstellen. Super fijn dat je je ambitie en balans inmiddels weer hebt teruggevonden maar ook nog steeds heel begrijpelijk als er ooit een moment komt waarop je wel kiest voor het fulltime moederschap. Niks mis mee hoor. Het lijkt vandaag de dag soms weleens alsof sommige vrouwen zich er voor schamen als ze daarvoor kiezen. Helemaal niet nodig; ook dat is onze maatschappij waarin je als vrouw je eigen keuzes mag maken.

    Beantwoorden
  • Jolanda
    25 juni 2018 om 11:30

    Hoi Pauline, klinkt heel bekend. Ik ben na mijn tweede mijn eigen onderneming gestart en na 3 jaar kreeg ik mijn derde kindje. 1 week na de bevalling moest ik alweer aan het werk. Dat gaf af en toe in de thuissituatie wat tranen. Gelukkig is mijn jongste altijd erg gemakkelijk geweest. En een hele goede opvang waar mijn kinderen zich echt thuis voelen is een grote plus geweest. Nu mijn kinderen groter zijn (11 - 9 - 6 jaar) vind ik het zelfs lastiger de werk/privé combinatie. Ze laten nu meer van zich horen en willen (terecht) andere aandacht. Maar dat komt ook goed. Jolanda

    Beantwoorden

Reactie plaatsen