![babyhapjes tips](https://uitpaulineskeuken.nl/wp-content/uploads/2018/05/babyhapjes-tips-4.jpg)
Is Merlijn een foodie? + 7 tips om een baby te leren eten
Het begon allemaal veelbelovend. Met 6 maanden ben ik begonnen met de eerste hapjes en die gingen er in als koek. In een eerder artikel schreef ik al hoe ik Merlijn heb leren eten. Ik ben begonnen met groentehapjes en later heb ik fruit geïntroduceerd. Hij vond alles lekker, zelfs de groene (niet zoete) groentes zoals broccoli en boontjes. Hij at met 7 maanden ongeveer 120 gr groente en 90 gr fruit per dag. Maar van het een op het andere moment was het klaar. Merlijn had er geen zin meer in en nee betekent dan ook echt nee. Er werd druk geschud met het hoofd en de lippen bleven stijf op elkaar.
Even een kleine disclaimer, dit zijn tips op basis van mijn bevindingen. Ik ben geen voedingsdeskundige dus kan alleen maar mijn ervaringen delen. Misschien heb je er wat aan.
Alleen kant en klaar
En daar zat ik dan met een vriezer vol homemade hapjes. Ik had braaf allemaal groentes gekookt en zoete aardappel en gewone aardappelen. En ik had 3 verschillende maaltijden bereid waaronder aardappelen met kabeljauw en doperwtjes, pasta met courgette en tomaat en couscous met kip en wortel. Dit had ik allemaal nog vrij fijn gemalen, want stukjes vond hij niks. Als we buiten de deur eten neem ik altijd een zakje van Ella’s Kitchen mee. En ik denk dat daar de ellende is begonnen. Ik heb namelijk een paar keer een groentehap gekocht waar ook fruit in verwerkt zat en dat vond Merlijn natuurlijk heel lekker. Want dat is veel zoeter. Vanaf dat moment wilde hij de groentehapjes van mij niet meer. Ik dacht eerst dat het aan de structuur lag. Baby’s moeten altijd erg wennen aan nieuwe texturen. Glad gepureerde banaan wilde hij bijvoorbeeld wel, maar geprakte banaan niet. De zakjes van Ella zijn heel glad. Dus wat heb ik gedaan, alle hapjes heel glad gepureerd, maar ook dat wilde hij niet. Hij wilde alleen maar Ella.
[blockquote text=’Merlijn had er geen zin meer in en nee betekent dan ook echt nee. Er werd druk geschud met het hoofd en de lippen bleven stijf op elkaar. ‘ text_color=” title_tag=” width=” line_height=’undefined’ background_color=” border_color=” show_quote_icon=’yes’ quote_icon_color=” quote_icon_size=”]
Dat ging een tijdje goed
Dat ging een tijdje prima, hij at de zakjes eerst helemaal leeg. Dit zijn prima maaltijden trouwens, het is biologisch en er zit geen rotzooi in. Dus zo’n ramp vond ik het niet. Op den duur wilde hij de zakjes ook niet meer. Er gingen max. 5 happen in en de rest kon ik weggooien. Dus ik ging het in porties opwarmen, elke dag een half zakje. Zo hoef je niet zoveel weg te gooien. En gewoon iedere dag opnieuw aanbieden. Blijven volhouden. Wilde hij het niet, dan was het ook prima. Ik ging er zeker geen strijd van maken, want melk blijft toch nog zijn hoofdvoeding. Soms at hij 5 happen, soms niks en soms weer een heel zakje van 120 gr. Niks zo veranderlijk als Merlijn (net zijn moeder).
Zelf doen
We eten altijd met zijn drieën aan tafel en op den duur ging ik grove stukken introduceren (volgens de Rapley methode). Uiteraard hield ik er rekening mee dat ik zoutloos kookte. Zo kreeg Merlijn een stukje groente van mij, een aardappeltje of een stukje pasta. En dat vond hij fantastisch. Hij was het helemaal aan het ontdekken. Ok, er ligt ook iedere dag heel veel op de grond, maar er gaat ook steeds meer zijn mond in. Vanaf dat moment (9 maanden) ben ik dus gestopt met babyvoeding en liet ik Merlijn steeds meer met ons mee eten. Stukjes aardappel, vis, kip, pasta, groente, hij vindt het bijna allemaal lekker. Niet alles trouwens want rijst moet hij niks van hebben, hij wil echt grote stukken die hij in zijn hand kan houden (hij heeft bijvoorbeeld ook het liefst de korstjes van een boterham).
Zijn we er nu dan?
Nee nog lang niet, want hij eet denk ik max. 5 aardappeltjes en 5 stukjes groente en de rest beland op de grond. Maar het wordt iedere dag een beetje meer. Ik geniet hier enorm van. Zijn ontdekkingstocht naar voedsel. Alles proeven, uitvoerig bekijken, leren eten en ook heel duidelijk laten merken als iets niet ok is. En ook het tegenovergestelde, als hij iets lekker vind (geitenkaas bijv.) dan zit hij heerlijk te smikkelen. En dat vind ik prachtig om te zien.
[blockquote text=’Merlijn wilde alleen maar hapjes van Ella.’ text_color=” title_tag=” width=” line_height=’undefined’ background_color=” border_color=” show_quote_icon=’yes’ quote_icon_color=” quote_icon_size=”]
Hier nog even mijn belangrijkste tips om een baby te leren eten op een rijtje:
-
- 1. Bied 1 soort groente meerdere dagen achterelkaar aan. Baby’s moeten wennen aan nieuwe smaken.
-
- 2. Meng eventueel een klein beetje fruit door de groentehap zodat het er net wat beter in gaat.
-
- 3. Let ook op de textuur, de meeste baby’s houden niet van stukjes. Maar blijf ook niet te lang pureren want dan wennen ze nooit aan vast voedsel.
-
- 4. Laat ze het zelf ontdekken. Kook wat extra groente en pasta en of aardappeltjes (zonder zout) en geef ze grove stukken die ze zelf kunnen leren eten.
-
- 5. Maak er geen strijd van, houd het gezellig aan tafel.
-
- 6. Blijf het gewoon proberen, iedere dag opnieuw. Dit geldt ook voor de broodmaaltijd. Bied kleine porties aan zodat je niet teveel hoeft weg te gooien.
-
- 7. Maak je vooral ook niet te druk. Ze krijgen nog voldoende voedingsstoffen binnen door de melk. De rest is bijvoeding en het komt vanzelf goed.
Heb jij nog tips om een baby te leren eten? Laat het dan vooral weten in de comments.
Volg mij en Annika ook op Instagram voor nog meer behind the scenes. Zien we jullie daar?
Dit bericht kan affiliate links bevatten. Als je iets koopt via zo’n link, verdienen we een klein percentage.